Details van kennisgeving | TRIS - European Commission

Voorstel van wet van het lid Ouwehand tot wijziging van de Wet dieren en Wet op de economische delicten in verband met de afschaffing van de bio-industrie.

Kennisgevingsnumme:

2025/0504/NL (Netherlands)

Datum van ontvangst:

05/09/2025

Einde van de status-quoperiode:

08/12/2025 (08/09/2026)

Blokkering:

European Commission

Ontwerptekst:

NL BG HR CS DA EN ET FI FR GA DE EL HU IT LV LT MT PL PT RO SK SL ES SV

Klik hier voor een afdrukbare versie van deze pagina

Message

Bericht 001

Mededeling van de Commissie - TRIS/(2025) 2429

Richtlijn (EU) 2015/1535

Kennisgeving: 2025/0504/NL

Kennisgeving van een ontwerptekst van een lidstaat

Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt

Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna

MSG: 20252429.NL

1. MSG 001 IND 2025 0504 NL NL 05-09-2025 NL NOTIF

2. Netherlands

3A. Ministerie van Financien, Douane Groningen, CDIU.

3B. Ministerie van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur
Directie Wetgeving en Juridische Zaken.

4. 2025/0504/NL - C90A - Welzijn van dieren en huisdieren

5. Voorstel van wet van het lid Ouwehand tot wijziging van de Wet dieren en Wet op de economische delicten in verband met de afschaffing van de bio-industrie.

6. Dierenwelzijn bij het houden van dieren.

7.

8. De in bijgaand wetsvoorstel voorgestelde wijziging van artikel 2.1 (Artikel I, onderdeel A) en het nieuw voorgestelde artikel 2.2a (Artikel I, onderdeel C) bevatten mogelijk technische voorschriften, het betreffen de volgende voorschriften:

-Het vastleggen in welke gedragsbehoeften van dieren moet worden voorzien in de veehouderij.
-Een verbod op lichamelijke ingrepen bij dieren als deze ingrepen worden verricht om hen te kunnen houden binnen een bepaald systeem of huisvesting en indien daarvoor geen diergeneeskundige noodzaak bestaat.

Omdat de voorschriften passen binnen de Europese regelgeving omtrent dierenwelzijn is er geen clausule van wederzijdse erkenning opgenomen. Het opnemen van een clausule van wederzijdse erkenning heeft in dit geval geen toegevoegde waarde en is daarmee niet noodzakelijk.

9. De nieuw voorgestelde artikelen bevat mogelijk technische voorschriften.

Met dit wetsvoorstel wordt beoogd het welzijn van dieren te verbeteren.

Dierenwelzijn is een legitiem doel van algemeen belang (zie o.a. de zgh. Andibel- rechtspraak: ECLI:EU:C:2008:353). De in dit wetsvoorstel opgenomen maatregelen zijn proportioneel omdat de maatregelen nodig zijn ter bescherming van het algemeen belang en er wordt voorzien in een redelijke overgangstermijn, waarmee is getracht een fair balance te vinden en een zorgvuldige belangenafweging te maken. Tevens komen de maatregelen de wens van de samenleving en de Tweede Kamer tegemoet om het welzijn van dieren in de veehouderij te verbeteren door ruimte te bieden aan de natuurlijke gedragsbehoeften van dieren.

De maatregelen zijn het minst beperkende middel om het beoogde doel te bereiken en daarmee noodzakelijk. De maatregelen zijn zonder onderscheid naar nationaliteit van toepassing binnen Nederland.

10. Nummers of titels van de basisteksten:

11. Nee

12.

13. Nee

14. Nee

15. Nee

16.
TBT-aspect: Nee

SPS-aspect: Nee

**********
Europese Commissie
Contactpunt Richtlijn (EU) 2015/1535
email: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu

Disclosed messages

message-id	Jaar	Nummer	Land	Type	Title	Datum van ontvangst
112974	2025	2430	COMEuropese Commissie	003	Receipt of the draft text	05-09-2025
112975	2025	2431	COMEuropese Commissie	037	Competitiveness analysis	05-09-2025
113949	2025	3404	COMEuropese Commissie	527	Presentation of a Community text to the Council	28-11-2025

Talen

Bijdragen van belanghebbenden

Op de website van TRIS kunt u of kan uw organisatie eenvoudig uw mening geven over om het even welke kennisgeving.

Vanwege de status van de kennisgeving of het einde van de status-quoperiode, aanvaarden wij op dit moment geen verdere bijdragen voor deze kennisgeving via de website.

Oproep reactie voorstel Ouwehand (PvdD) voorstel afschaffen 'bio-industrie' in Brussel

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.
Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.
Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.
Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.

Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.
Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.

Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.

Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen

Graag wil ik als professional werkzaam in de varkenshouderij sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.

Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Graag wil ik als professional werkzaam in de vee-logistieke sector reageren op de notificatie van de initiatiefwet van Ouwehand met betrekking tot de afschaffing van de bio-industrie in Nederland.

Met dit voorstel beoogd Ouwehand een eind te maken aan wat ze de bio-industrie noemt. Met het frame ‘bio-industrie’ wordt een groot deel van de Nederlandse veehouderij onterecht in een negatief daglicht geplaatst. Dit terwijl de Nederlandse veehouderij tot een van de duurzaamste en meest innovatieve ter wereld behoort.

Ouwehand wil met haar voorstel in de wet op laten nemen dat het verboden is dieren bedrijfsmatig te houden op een wijze die niet aansluit bij wat dieren naar wetenschappelijke inzichten nodig hebben om bestaande gedragsbehoeften uit te kunnen voeren. Voorbeelden hiervan zijn dat varkens in de grond moeten kunnen wroeten, jonge dieren moeten kunnen opgroeien bij hun moeder en geiten moeten kunnen klimmen in stallen met verticale structuren.

Ouwehand geeft aan dat ze met dit voorstel veehouders duidelijkheid geeft welke omslag hun bedrijf moet doormaken om te komen tot een dierwaardige veehouderij. Wat eigenlijk duidelijk wordt is dat het voorstel van Ouwehand een einde moet maken aan de professionele veehouderij in Nederland. Niemand zal onder deze voorgestelde wet nog een dier kunnen houden voor voedselproductie omdat het strafbaar wordt als dieren geen “sociale banden kunnen onderhouden” en tegelijkertijd “anderen kunnen vermijden”. Verder staat het voorstel vol met open normen. In omschrijvingen worden voortdurend woorden als “voldoende”, “adequaat”, en “geschikt” gebruikt. Veehouders zullen dus helemaal geen duidelijkheid hebben over hoe hun dieren gehouden moeten worden.

Veehouders die deze omschakeling niet kunnen of willen maken kunnen dan omschakelen naar wat Ouwehand omschrijft als de “toekomstbestendige landbouw”. Dit omschrijft Ouwehand als de teelt van plantaardige eiwitten voor menselijke consumptie, zoals erwten en bonen, de teelt van soja voor plantaardige zuivel, of de teelt van gewassen zoals olifantsgras voor duurzame bouw. Veehouderij bestaat dus niet meer in wat Ouwehand ziet als de toekomst voor Nederland.

Het verdwijnen van de professionele veehouderij in Nederland zal verstrekkende gevolgen hebben voor de voedselzekerheid in Nederland, binnen de EU en wereldwijd. We zijn als land in staat om kwalitatief goed en veilig voedsel te produceren dat aan hoge dierenwelzijnseisen voldoet.

Als laatste zal dit voorstel zorgen voor een ongelijk speelveld voor Nederland ten opzichte van andere Europese landen. Dit zal tot gevolg hebben dat de productie van voedsel zich zal gaan verplaatsen naar andere landen. De landen die dan voedsel zullen produceren hebben minder hoge dierenwelzijnseisen dan Nederland nu al heeft. Dierenwelzijn van voedselproducerende dieren zal in zijn totaliteit dus ook nog eens afnemen.

Reactie op initiatiefwet “Einde aan de bio-industrie”( Partij van Dieren) aan Europese Commissie.

De Nederlandse Melkveehouders Vakbond onderschrijft het belang van goed en zorgvuldig dierenwelzijn. Iedere melkveehouder werkt dagelijks met levende dieren en voelt zich verantwoordelijk voor hun gezondheid en welzijn. Wij herkennen tegelijkertijd de zorgen in de samenleving over de manier waarop dieren worden gehouden.

Daarbij is het belangrijk om te benadrukken dat de Nederlandse veehouderij waaronder de intensieve veehouderij- een lange geschiedenis kent van continue verbetering in dierenwelzijn, voedselveiligheid en duurzaamheid.

Positieve bijdrage van de Nederlandse veehouderij
-           Wereldleider in dierengezondheid: Door hoogwaardige veterinaire zorg, strikte monitoring en preventieve aanpak behoren dierziekten in Nederland tot de laagste niveaus in Europa.
-           Efficiënte en duurzame productie: Nederlandse boeren produceren met minder grondstoffen per liter melk of kilo vlees dan vrijwel waar ook ter wereld. Dat betekent minder CO2- uitstoot per geproduceerde eenheid voedsel.
-           Voedselzekerheid voor Europa: Zeker in tijden van internationale onzekerheid draagt Nederland als één van de belangrijkste voedselproducenten bij aan betaalbare voeding voor miljoenen consumenten.
-           Innovatie in welzijn: De sector loopt al tientallen jaren voorop met nieuwe stalsystemen, diergerichte sensortechnologie en maatregelen tegen hittestress en ziektedruk.
-           Leefbaarheid buitengebied: De veehouderij vormt een essentieel onderdeel van het Nederlandse platteland- sociaal, economisch en cultureel.

Historische ontwikkeling
De Nederlandse veehouderij is na de Tweede Wereldoorlog doelbewust ontwikkeld om honger en schaarste tegen te gaan. De overheid, wetenschap en boeren hebben decennialang samengewerkt aan:

-           Betere voeding en verzorging van dieren.
-           Efficiëntere stallen en bedrijfsvoering.
-           Kwaliteitsborging en voedselveiligheid.

Veel van de systemen die nu “intensief” worden genoemd, zijn in hun tijd juist ingevoerd in het belang van het dier en de volksgezondheid: bescherming tegen extreme weersomstandigheden, ziektes en roofdieren (de wolf) en gegarandeerde toegang toe schoon water en uitgebalanceerde voeding.

De NMV staat open voor verdere stappen richting duurzame veehouderij. Maar dat moet haalbaar, uitvoerbaar en betaalbaar zijn voor onze boerengezinnen, die al generaties lang verantwoordelijk zijn voor de zorg van hun dieren. Een rigoureus verbod op stalsystemen binnen enkele jaren, zonder duidelijk perspectief, treft bedrijven die altijd volgens de wet- en regelgeving hebben geïnvesteerd in de toekomst.

Wij pleiten daarom voor:
-           Praktische en wetenschappelijk onderbouwde maatregelen, ruimte voor innovatie in plaats van rigide verboden.
-           Overleg en samenwerking tussen politiek, wetenschap en sector.
-           Realistische overgangstermijnen zonder verdere waardevernietiging op boerenbedrijven.

Conclusie
De Nederlandse Melkveehouderij heeft zich bewezen als een sector met een groot hart voor dieren, een rijke geschiedenis én een onmisbare rol in onze samenleving. Samen kunnen we en willen we verbeteren, maar wel op een manier die recht doet aan dieren, boeren en voedselzekerheid.

Contribution File

Nederlands

(191.46 KB - PDF)

Download