Wiadomość 001
Informacja od Komisji - TRIS/(2024) 3454
dyrektywa (UE) 2015/1535
Powiadomienie: 2024/0707/NL
Powiadomienie o projekcie tekstu przez państwo członkowskie
Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt
Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna
MSG: 20243454.PL
1. MSG 001 IND 2024 0707 NL PL 19-12-2024 NL NOTIF
2. Netherlands
3A. Ministerie van Financiën, Douane Groningen, CDIU.
3B. Wijziging van de Wet milieubeheer in verband met de invoering van een jaarverplichting circulaire polymeren, circulaire polymeereenheden en een register circulaire polymeereenheden (wetswijziging voor een Circulaireplasticnorm).
4. 2024/0707/NL - S50E - Środki przyjazne dla środowiska
5. Zmiana ustawy o zarządzaniu środowiskowym w związku z wprowadzeniem rocznego obowiązku dla polimerów recyrkulowanych, jednostek polimerowych recyrkulowanych oraz rejestru jednostek polimerowych recyrkulowanych (zmiana prawna normy dotyczącej tworzyw sztucznych recyrkulowanych).
6. Norma dotycząca tworzyw sztucznych recyrkulowanych będzie miała zastosowanie do przedsiębiorstw w Niderlandach, które przetwarzają polimery na części lub produkty końcowe (przetwórcy polimerów).
7.
8. Ministerstwo Infrastruktury i Gospodarki Wodnej, we współpracy z Ministerstwem Klimatu i Zielonego Wzrostu, pracuje nad wnioskiem ustawodawczym dotyczącym normy dotyczącej tworzyw sztucznych recyrkulowanych. Celem projektu ustawy jest zobowiązanie wszystkich przetwórców polimerów mających siedzibę w Niderlandach, od 1 stycznia 2027 r., do zastąpienia minimalnego odsetka polimerów kopalnych polimerami pochodzącymi z recyklingu lub polimerami biopochodnymi. Chociaż prawo to ma szeroką podstawę, a mianowicie polimery, niezależnie od tego, w jakich produktach są stosowane, obowiązek ten zostanie początkowo nałożony na polimery, które są stosowane w częściach i produktach końcowych z tworzyw sztucznych. Norma dotycząca tworzyw sztucznych recyrkulowanych ma dwa cele, a mianowicie: promowanie obiegu zamkniętego oraz ograniczenie emisji CO2, aby przyczynić się do osiągnięcia krajowych celów klimatycznych określonych w ustawie o klimacie.
Zakres, w jakim polimery recyrkulowane, takie jak recyklat i polimery biopochodne, mogą być przetwarzane, różni się w zależności od zastosowania. Odsetek polimerów recyrkulowanych, który mogą stosować poszczególni przetwórcy polimerów, jest zatem również różny. Aby osiągnąć średni roczny minimalny udział tworzyw sztucznych recyrkulowanych w Niderlandach, projekt ustawy reguluje zatem również system handlu, w ramach którego rynek jako całość musi osiągnąć średni minimalny udział tworzyw sztucznych recyrkulowanych. W celu przetwarzania polimerów recyrkulowanych przetwórcy polimerów otrzymują administracyjne, zbywalne jednostki polimerów recyrkulowanych (CPE). Przetwórcy polimerów mogą sprzedawać te CPE innym przetwórcom polimerów, tak aby na przykład przetwórcy polimerów, którzy przetwarzają więcej niż wynosi ustawowe minimum polimerów recyrkulowanych, mogli sprzedawać CPE przetwórcom polimerów, którzy przetwarzają mniej niż wynosi obowiązkowy minimalny udział polimerów recyrkulowanych.
Projekt ustawy stanowi podstawę do ustanowienia wymogów dotyczących polimerów recyrkulowanych w celu uzyskania CPE za pomocą AMP. Określono wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do pochodzenia polimerów recyrkulowanych, a także wymogi dotyczące zarządzania systemem i zarządzania łańcuchem. Wymogi zostały pokrótce wyjaśnione poniżej. Zgodność z wymogami musi być potwierdzona certyfikatem pochodzącym z systemu certyfikacji uznanego przez naszego Ministra. Powołany komitet będzie doradzał naszemu Ministrowi w sprawie uznawania systemów certyfikacji. Przepisy dotyczące uznawania systemów certyfikacji zostaną włączone do ogólnego rozporządzenia administracyjnego. Wybór systemu certyfikacji jest zgodny z wymogami przyszłych regulacji Unii Europejskiej.
Norma nie stanowi bezpośredniej przeszkody dla swobodnego przepływu towarów i usług. W przypadku polimerów pochodzenie nie ma znaczenia zgodnie z niniejszą normą; ważne są jedynie wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju. W końcu norma ta nie nakłada ograniczeń na przywóz lub wywóz polimerów lub produktów z tworzyw sztucznych. W związku z tym występuje wzajemne uznawanie: jeżeli recyklat, zrównoważone biosurowce oraz części lub produkty gotowe z tworzyw sztucznych zostały zgodnie z prawem wyprodukowane i wprowadzone do obrotu w innym państwie członkowskim, Niderlandy muszą je dopuścić na swoim terytorium.
Art. 9.11.1–9.11.6, które są dodawane do ustawy o zarządzaniu środowiskowym, mogą zawierać przepisy techniczne. Poniżej znajduje się krótkie podsumowanie wymogów technicznych:
- Wymogi dotyczące zrównoważonego rozwoju: w przypadku recyklatu materiał może pochodzić wyłącznie z odpadów tworzyw sztucznych (recyklat pokonsumencki) i nie może pochodzić z procesu produkcyjnego (recyklat przedkonsumencki); W przypadku biosurowców wymogi odnoszą się do zapobiegania niekorzystnym skutkom dla środowiska (odnosząc się do ram zrównoważonego rozwoju dla biosurowców).
- Wymogi dotyczące zarządzania systemem i zarządzania łańcuchem: w celu zapewnienia wiarygodności certyfikatów zostaną nałożone wymogi dotyczące zarządzania systemem (dotyczące funkcjonowania systemu oraz jednostek certyfikujących, audytorów i podmiotów gospodarczych pracujących dla systemu lub korzystających z niego) oraz dotyczące zarządzania łańcuchem (dotyczące zbioru zasad, procedur i dokumentów, w których powiązano źródło materiału z punktem w łańcuchu, w którym złożono wniosek dotyczący materiału; określające, które modele łańcucha dostaw są dozwolone).
9. Norma dotycząca tworzyw sztucznych recyrkulowanych to przepisy krajowe służące osiągnięciu celów polityki obiegu zamkniętego i celów klimatycznych, które zostały prawnie ustanowione. Stanowi to konieczny powód wynikający z nadrzędnego interesu publicznego, jakim jest ochrona środowiska. Średnio 2,5 kg emisji CO2 na kg wyprodukowanego tworzywa sztucznego można zredukować, zastępując polimery wykonane z pierwotnych surowców kopalnych polimerami wykonanymi z recyklatu lub biosurowców. Mniej CO2 jest emitowane podczas wydobycia surowców i produkcji. Spala się również mniej plastiku.
Ogólnie rzecz biorąc, im wyższy poziom normy, tym większe korzyści dla środowiska. Około 2,3 Mt polimerów jest przetwarzane w Niderlandach na części z tworzyw sztucznych lub produkty końcowe. Wiadomo również, że ponad 0,7 Mt tworzyw sztucznych jest spalanych rocznie w spalarniach odpadów (WIP) w Niderlandach. W zależności od poziomu normy zastąpienie surowców kopalnych polimerami recyrkulowanymi i ograniczenie spalania odpadów przyniosą zatem korzyści dla środowiska. Ma to na celu średnią redukcję emisji CO2 o 0,7 Mt do 2030 r.
Wymóg techniczny dotyczący przetwarzania minimalnego procentu recyklatu lub polimerów biopochodnych jest odpowiedni do ochrony tego interesu publicznego. Zapewnia to przejście do łańcucha tworzyw sztucznych recyrkulowanych ze stosunkowo dużą pewnością. Wymóg ten nie wykracza również poza to, co jest konieczne do ochrony tego interesu, ponieważ po osiągnięciu ustalonej normy nie ma dodatkowej zachęty do dalszego zrównoważonego rozwoju. Wreszcie wymóg ten jest najmniej restrykcyjnym środkiem do osiągnięcia tego celu, ponieważ sam rynek, za pośrednictwem systemu handlu, określa, gdzie ma miejsce zrównoważony rozwój, i jest on również najbardziej opłacalny.
Wyżej wymienione wymogi techniczne (zob. pkt 8) są konieczne, niedyskryminujące i proporcjonalne: konieczne ze względu na dużą presję wywieraną przez tworzywa sztuczne pochodzenia kopalnego na klimat i środowisko, niedobór surowców oraz ze względu na pewność, której wymaga sektor recyklingu w perspektywie średnioterminowej; niedyskryminujące, ponieważ obejmują każdego przetwórcę w Niderlandach i nakładają takie same wymogi na każdego przetwórcę, ale nie nakładają żadnych barier handlowych na przetwórców w UE, ponieważ przywóz i wywóz nie są regulowane; oraz proporcjonalne, ponieważ norma, choć wyznacza kierunek w zakresie wymogów dotyczących produktów w odniesieniu do recyklatu w UE (więcej na ten temat poniżej), nie będzie odległa pod względem wartości procentowych, a przedsiębiorstwa mogą również korzystać z systemu handlu w celu zapewnienia zgodności z normą.
Nie istnieje prawodawstwo europejskie porównywalne z normą dotyczącą tworzyw sztucznych recyrkulowanych. W końcu nie istnieją ogólne przepisy europejskie dotyczące obowiązkowego przetwarzania surowców recyrkulowanych (polimerów) w produkcji tworzyw sztucznych. Na szczeblu europejskim ogłoszono wymogi dotyczące recyklatu specyficzne dla danego produktu. Opakowania będą podlegać wymogom dotyczącym recyklatu od 2030 r. Europejskie wymogi dotyczące recyklatu ostatecznie poprawią rynek recyklatu poprzez stymulowanie popytu na produkty wytwarzane z recyklatu, ale oprócz opakowań nie jest jeszcze jasne, które produkty będą podlegać wymogom dotyczącym recyklatu w przyszłości. Ponieważ norma dotycząca tworzyw sztucznych recyrkulowanych ma zastosowanie do przetwórców polimerów, przyczyni się ona zarówno do zwiększenia popytu na recyklat, jak i zwiększenia podaży produktów zawierających recyklat. Ponadto norma dotycząca tworzyw sztucznych recyrkulowanych reguluje nie tylko przetwarzanie recyklatu, ale także polimerów biopochodnych — na szczeblu europejskim nie ogłoszono jeszcze żadnych wymogów.
Jak już wyjaśniono w pkt 8, nie stanowi ona również bezpośredniej przeszkody dla swobodnego przepływu towarów i usług. Norma nakłada dodatkowe wymagania na przetwórców polimerów mających siedzibę w Niderlandach. Umożliwia im to odróżnienie się od przetwórców z innych krajów na podstawie dodatkowych wymogów dotyczących zrównoważonego rozwoju. Antycypując zapowiedziane obowiązki w zakresie recyklingu w europejskich przepisach dotyczących produktów, norma może zatem również spowodować, że europejscy klienci szybciej wybiorą przetwórców niderlandzkich.
W Niderlandach popyt na polimery kopalne zmniejszy się w ujęciu względnym w wyniku wprowadzenia normy. Jednocześnie wzrośnie popyt na polimery recyrkulowane w Niderlandach. Może to prowadzić do przewagi konkurencyjnej niektórych przedsiębiorstw w Niderlandach. Przetwórcy o najmniejszym wzroście kosztów przy przechodzeniu z polimerów kopalnych na polimery recyrkulowane będą mogli zarabiać na systemie handlu, ponieważ CPE są dla nich najtańsze i dlatego mogą być sprzedawane za większe kwoty.
Możliwe jest również, że klienci na części lub produkty końcowe z tworzyw sztucznych będą wykazywać mniejsze zapotrzebowanie na części lub produkty końcowe pochodzące z Niderlandów, ponieważ będą mogli również importować te produkty z krajów, w których nie ma regulacji dotyczących przetwarzania minimalnego udziału recyklatu. Przy oczekiwanym średnim wzroście kosztów o 2–13 % dla niderlandzkich przetwórców, produkowane przez nich części lub produkty końcowe również staną się droższe. Prawdopodobieństwo, że klienci w Niderlandach będą mogli przestawić się na części i produkty końcowe pochodzące z innych krajów UE maleje, ponieważ oczekuje się, że w nadchodzących latach zostanie wprowadzonych więcej europejskich wymogów w zakresie zrównoważonego rozwoju na poziomie produktów. W rezultacie oczekuje się, że popyt na części lub produkty końcowe o większym udziale polimerów recyrkulowanych również wzrośnie w Niderlandach.
W przypadku wystąpienia wyżej wymienionych pośrednich przeszkód w swobodnym przepływie mogą one być uzasadnione wyżej wymienionym nadrzędnym interesem publicznym, jakim jest ochrona środowiska.
10. Numery lub tytuły tekstów podstawowych: Brak tekstów podstawowych
11. Nie
12.
13. Nie
14. Nie
15. Tak
16.
Aspekty TBT: Nie
Aspekty SPS: Nie
**********
Komisja Europejska
Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu
