Wiadomość 001
Informacja od Komisji - TRIS/(2025) 2078
dyrektywa (UE) 2015/1535
Powiadomienie: 2025/0423/ES
Powiadomienie o projekcie tekstu przez państwo członkowskie
Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt
Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna
MSG: 20252078.PL
1. MSG 001 IND 2025 0423 ES PL 05-08-2025 ES NOTIF
2. Spain
3A. Subdirección General de Asuntos Industriales, Energéticos, de Transportes y Comunicaciones, y de Medio Ambiente
Dirección General de Coordinación del Mercado Interior y otras Políticas Comunitarias
Secretaría General para la Unión Europea
Secretaría de Estado para la Unión Europea
Ministerio de Asuntos Exteriores, Unión Europea y Cooperación
d83-189@maec.es
3B. Secretaría General Técnica-Secretariado del Gobierno
Ministerio de la Presidencia, Justicia y Relaciones con las Cortes
Complejo de la Moncloa
Avda. Puerta de Hierro, s/n, 28071, Madrid
4. 2025/0423/ES - SERV30 - Media
5. Projekt ustawy o PRAWIE ORGANICZNYM, REGULUJĄCYM PRAWO DO SPROSTOWANIA
6. - SERV 30 – Media
- SERV 50 – Ochrona życia prywatnego
- SERV 60 – Usługi związane z internetem (platformy internetowe)
7.
8. Reguluje korzystanie z prawa do sprostowania, które polega na prawie każdej osoby, której dotyczą informacje rozpowszechniane w mediach społecznościowych lub przez użytkowników platform internetowych, w odniesieniu do faktów, które dana osoba uważa za niedokładne i których ujawnienie może jej zaszkodzić, do sprostowania tych informacji za pomocą własnej wersji tych faktów, z żądaniem opublikowania sprostowanej wersji przez ten sam kanał medialny.
Określa: cel i treść prawa; osoby, które mogą korzystać z prawa i osoby zobowiązane do opublikowania sprostowania; procedurę i termin składania wniosku o sprostowanie; treść sprostowania; warunki, jakie musi spełniać publikacja sprostowania; oraz postępowanie sądowe w sprawie sprostowania, w przypadku gdy wniosek o sprostowanie nie został uwzględniony.
Główny nowy aspekt ustawy dotyczy sposobu uregulowania sprostowań w przypadku rozpowszechniania informacji przez media cyfrowe i użytkowników o szczególnym znaczeniu na platformach internetowych.
Obecnie art. 85 ust. 2 ustawy organicznej nr 3/2018 reguluje prawo do sprostowania w internecie, pod warunkiem, że:
– Osoby odpowiedzialne za sieci społecznościowe i równoważne usługi przyjmują odpowiednie protokoły umożliwiające korzystanie z prawa do sprostowania wobec użytkowników, którzy rozpowszechniają treści naruszające prawo do czci, prywatności osobistej i rodzinnej w internecie oraz do wolności wypowiedzi i informacji, zgodnie z wymogami i procedurami określonymi w ustawie organicznej 2/1984 z dnia 26 marca regulującej prawo do sprostowania.
- W przypadku gdy media cyfrowe są zobowiązane do udzielenia odpowiedzi na złożony przeciwko nim wniosek o sprostowanie, publikują w swoich archiwach cyfrowych informację wyjaśniającą, w której stwierdza się, że pierwotna wiadomość nie odzwierciedla bieżącej sytuacji danej osoby. Ogłoszenie to musi być umieszczone w widocznym miejscu wraz z oryginalnymi informacjami.
Nowe aspekty tej ustawy to:
1) Przepisy dotyczące sprostowania informacji publikowanych przez użytkowników o szczególnym znaczeniu na platformach internetowych. Użytkownikiem o szczególnym znaczeniu jest użytkownik platformy internetowej, który w momencie rozpowszechniania informacji ma liczbę obserwujących równą lub większą niż 100 000 na jednej platformie lub liczbę obserwujących równą lub większą niż 200 000 łącznie na wszystkich platformach, na których ten użytkownik prowadzi swoją działalność.
W przypadku informacji publikowanych na platformach internetowych określono, że to użytkownik – a nie platforma – jest odpowiedzialny za udzielenie odpowiedzi na wniosek o sprostowanie, gdy to użytkownik faktycznie ma kontrolę nad wyborem treści lub informacji.
2) Ogólnie rzecz biorąc, wymóg określony w ustawie organicznej nr 2/1984, zgodnie z którym wniosek o sprostowanie musi być złożony w dowolny sposób pozwalający na ustalenie daty jego złożenia i otrzymania, zostaje utrzymany. Dodano przepis stanowiący, że media cyfrowe i platformy internetowe, na których można rozpowszechniać informacje, które mogą podlegać sprostowaniu, muszą posiadać łatwo dostępny i widoczny mechanizm, który umożliwia wnioskodawcy bezpośrednie i natychmiastowe przesłanie tekstu lub treści sprostowania, zapewniając zapis daty wysłania wniosku i jego otrzymania.
3) Biorąc pod uwagę szczególne cechy związane z rozpowszechnianiem informacji w internecie, przewidziano specjalny okres 20 dni kalendarzowych na skorzystanie z prawa do sprostowania.
4) Sposób publikacji informacji dostosowuje się do specyfiki rozpowszechniania treści i informacji w mediach cyfrowych i na platformach internetowych, aby zapewnić skuteczne upublicznienie sprostowań. W tym zakresie regulacja tego obszaru opiera się na rozwiązaniu mającym zastosowanie do mediów cyfrowych, przewidzianym w art. 85 ust. 2 ustawy organicznej nr 3/2018.
9. W ciągu ponad 40 lat, które minęły od uchwalenia ustawy organicznej 2/1984 z dnia 26 marca, krajobraz medialny przeszedł niezwykle głębokie zmiany ze względu na wykorzystanie nowych technologii, wpływając na osoby przygotowujące i publikujące informacje, kanały rozpowszechniania, a nawet treść i formę przekazu.
Poza tradycyjnymi formami mediów – drukiem, radiem i telewizją – silnie obecne są również media cyfrowe. Co więcej, duża ilość informacji jest obecnie rozpowszechniana za pośrednictwem platform internetowych, które stały się zwykłymi kanałami rozpowszechniania treści. Stwarza to nowe wyzwania w zakresie korzystania z prawa do sprostowania i ochrony praw podstawowych, z którymi to prawo jest powiązane, takich jak prawo do czci i wizerunku osobistego oraz do wolności wypowiedzi i informacji.
Kolejną istotną zmianą jest to, że informacje krążące w tych nowych formach mediów są często publikowane przez osoby prywatne lub użytkowników z dużą liczbą obserwujących, którzy jako twórcy opinii odgrywają rolę bardzo podobną do tej, która tradycyjnie była domeną dziennikarzy. W innych przypadkach te formy mediów rozpowszechniają wiadomości od osób, które pozostają anonimowe lub informacje generowane przez sztuczną inteligencję.
Głównym celem ustawy jest ułatwienie stosowania prawa do sprostowania, zapewniając większą jasność i bezpieczeństwo w tym zakresie, poprzez aktualizację niektórych aspektów ram prawnych dotyczących sprostowania, tak aby odzwierciedlały one nową rzeczywistość społeczeństwa cyfrowego oraz zmiany w prawodawstwie i orzecznictwie, które nastąpiły od czasu zatwierdzenia ustawy organicznej 2/1984 z dnia 26 marca, które mają wpływ na korzystanie z tego prawa.
10. Odniesienia do tekstów podstawowych:
11. Nie
12.
13. Nie
14. Nie
15. Tak
16.
Aspekty TBT: Nie
Aspekty SPS: Nie
**********
Komisja Europejska
Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu
