Wiadomość 001
Informacja od Komisji - TRIS/(2026) 1294
dyrektywa (UE) 2015/1535
Powiadomienie: 2026/0234/DE
Powiadomienie o projekcie tekstu przez państwo członkowskie
Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt
Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna
MSG: 20261294.PL
1. MSG 001 IND 2026 0234 DE PL 11-05-2026 DE NOTIF
2. Germany
3A. Bundesministerium für Wirtschaft und Energie, Referat EB3
3B. Bundesministerium für Landwirtschaft, Ernährung und Heimat, Referat 321 (Tierschutz)
4. 2026/0234/DE - C00A - Rolnictwo, rybołówstwo i artykuły spożywcze
5. Projekt trzeciej ustawy zmieniającej ustawę o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność (Tierhaltungskennzeichnungsgesetz)
6. Hodowla objęta przepisami: hodowla trzody chlewnej; produkty objęte przepisami: wieprzowina w postaci świeżego mięsa, przygotowana do spożycia przez ludzi i gotowa do spożycia.
7.
Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności: art. 40, 43, 44 i 45.
Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności: art. 40, 43 i 45.
8. Trzecia ustawa zmieniająca ustawę o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, będąca obecnie przedmiotem głosowania, wprowadza zasadnicze zmiany do tej ustawy. Ustawa zmieniająca wprowadza szereg uproszczeń mających na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla przedsiębiorstw i organów administracji. Ponadto etykietowanie środków spożywczych określające hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, zostanie rozszerzone na placówki gastronomiczne oraz niektóre rodzaje żywności przetworzonej. Kolejną istotną zmianą jest obowiązkowe etykietowanie importowanych produktów spożywczych, które zastępuje dotychczasowy system dobrowolnego uczestnictwa zagranicznych uczestników rynku. Oznacza to, że zagraniczni uczestnicy rynku muszą przystąpić do systemu etykietowania środków spożywczych określającego hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, jeśli chcą wprowadzać swoje produkty na rynek niemiecki.
Uproszczenia:
Hodowcy trzody chlewnej prowadzący działalność w Niemczech, którzy stosują wyłącznie system utrzymania w chlewniach, nie muszą składać zgłoszenia do właściwego organu, ponieważ można założyć, że krajowe podmioty gospodarcze spełniają niemieckie normy minimalne. Środek ten zmniejszy obciążenie administracyjne sektora rolnego i administracji publicznej.
Ponadto umożliwi przemysłowi spożywczemu wdrożenie praktyki znanej jako przeklasyfikowanie do niższej kategorii. Oznacza to, że wieprzowina może być oznakowana jako pochodząca z systemu chowu o niższym poziomie dobrostanu niż ten faktycznie stosowany na etapie tuczu. Zgodnie z tymi ramami przedsiębiorstwa spożywcze same decydują, jaki system hodowli zostanie podany na etykiecie. Takie przepisy oparte na praktycznym podejściu zapewniają przedsiębiorstwom spożywczym większą elastyczność w zakresie wprowadzania do obrotu żywności pochodzenia zwierzęcego. Umożliwiają również przedsiębiorstwom spożywczym elastyczne reagowanie na zmieniające się warunki rynkowe, w szczególności w odniesieniu do podaży i popytu. Jednocześnie konsumenci końcowi zawsze otrzymują informacje na temat (minimalnych) standardów hodowli, ponieważ obowiązkowe jest teraz etykietowanie zarówno krajowych, jak i importowanych produktów spożywczych.
Zagraniczni uczestnicy rynku:
Ustawa nakłada obowiązek etykietowania wieprzowiny zgodnie z ustawą o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, o ile wieprzowina ta ma być wprowadzona do obrotu na rynku niemieckim, niezależnie od tego, czy została wyprodukowana w Niemczech. Zastępuje to dotychczasowy system dobrowolnego uczestnictwa w odniesieniu do produktów importowanych.
Rozszerzenie zakresu o hodowlę loch i prosiąt:
Trzecia ustawa zmieniająca ustawę o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, wprowadza obowiązek dostosowania metod hodowli „w chlewni z wolną przestrzenią”, „na świeżym powietrzu” oraz „na wolnym wybiegu/pastwisku” do podstawowych minimalnych wymogów niemieckiego prawa dotyczącego dobrostanu zwierząt w zakresie hodowli loch i prosiąt. Obejmuje to między innymi niemieckie wymogi dotyczące zabiegów nieleczniczych (zakaz kastracji prosiąt bez znieczulenia), a także ograniczenia dotyczące stosowania kojców porodowych dla loch w ośrodkach hodowlanych i pomieszczeniach porodowych. W związku z tym wieprzowina pochodząca od zwierząt, które nie były utrzymywane zgodnie z niemieckimi standardami dobrostanu zwierząt, gdy były prosiętami (lub lochami), zostanie oznaczona najniższą kategorią hodowlaną „chów w chlewniach”, niezależnie od tego, w jaki sposób zwierzęta były faktycznie utrzymywane na etapie tuczu.
Sektor usług gastronomicznych:
Żywność przeznaczona do spożycia przez ludzi i gotowa do spożycia również podlega wymogom dotyczącym etykietowania. W szczególności oznacza to, że etykietowanie środków spożywczych określające hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, stosuje się również w placówkach gastronomicznych, np. w restauracjach, stołówkach i na stoiskach z przekąskami.
9. Obowiązkowe etykietowanie środków spożywczych określające hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, stanowi odpowiedź na oczekiwania konsumentów dotyczące dostępu do szerszych informacji na temat warunków hodowli zwierząt wykorzystywanych do produkcji żywności. Dzięki temu konsumenci mogą podejmować świadome decyzje zakupowe i świadomie wybierać między różnymi metodami hodowli zwierząt. Jednocześnie obowiązkowe etykietowanie podkreśla wysiłki rolników na rzecz poprawy dobrostanu zwierząt. Ustawa zmieniająca ma na celu zreformowanie i rozszerzenie systemu etykietowania środków spożywczych określającego hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, w celu zapewnienia konsumentom wyczerpujących informacji. Celem tej zmiany jest również zapewnienie, by procedura była praktyczna i wolna od zbędnych obciążeń administracyjnych.
9a. Ustawa zmieniająca ma na celu wprowadzenie obowiązkowego etykietowania importowanych produktów spożywczych oraz rozszerzenie tego wymogu na przemysł usług gastronomicznych i niektóre rodzaje żywności przetworzonej. Pozwoli to osiągnąć cel, jakim jest dostarczanie wyczerpujących informacji na temat metod hodowli zwierząt. 71% konsumentów zgłasza spożywanie posiłków w restauracji, pubie lub tawernie co najmniej raz w miesiącu (zob. sprawozdanie BMLEH dotyczące żywienia z 2025 r., s. 24). W branży gastronomicznej zazwyczaj dostępnych jest niewiele informacji na temat warunków życia zwierząt, z których pochodzi żywność, lub nie ma ich wcale. W szczególności w tym sektorze nie ma obowiązku etykietowania. Aby sprostać oczekiwaniom konsumentów dotyczącym większej ilości informacji i przejrzystości również w tej branży, niniejsza ustawa zmieniająca ma na celu rozszerzenie etykietowania środków spożywczych określającego hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, na tę branżę.
Ustawa zmieniająca wprowadza uproszczenia dla właścicieli gospodarstw hodowlanych i przedsiębiorstw spożywczych (np. pełną możliwość przeklasyfikowania do niższej kategorii oraz uproszczenia w zakresie procedury zgłaszania i etykietowania żywności gotowej do spożycia). Przepisy te mają na celu wdrożenie wymogów dotyczących etykietowania w sposób zarówno praktyczny, jak i minimalizujący biurokrację.
9b. Ustawa o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, wprowadziła obowiązek oznaczania środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego, wskazując metody hodowli zwierząt, z której pochodzą dane środki spożywcze. Aby wprowadzić w tym zakresie zmiany, konieczna jest ustawa zmieniająca.
W związku z tym zmiana obowiązującej ustawy o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność, jest konieczna, aby osiągnąć cele związane z zapewnieniem konsumentom wyczerpujących informacji oraz praktycznym wdrożeniem przepisów przy jednoczesnym ograniczeniu obciążeń administracyjnych do minimum. Inaczej nie da się tych celów osiągnąć.
Porozumienie koalicyjne na 21. kadencję parlamentarną zawiera postanowienie dotyczące reformy w kwestiach zasadniczych ustawy o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność. Rezolucja w sprawie pierwszej ustawy zmieniającej ustawę o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność (BT-Drs. 21/555), potwierdziła konieczność przeprowadzenia takiej reformy.
9c. Biorąc pod uwagę, że rozszerzenie wymogów dotyczących etykietowania pociąga za sobą również uproszczenia dla zainteresowanych stron w całym łańcuchu żywnościowym, obciążenia wynikające z obowiązku etykietowania nie są nieproporcjonalne do celu, jakim jest dostarczanie wyczerpujących informacji dla konsumentów.
W szczególności możliwość przeklasyfikowania do niższej kategorii, a także uproszczenia procedury zgłaszania oraz etykietowania żywności gotowej do spożycia przyczyniają się do ograniczenia obciążeń administracyjnych związanych z wdrażaniem przepisów dotyczących etykietowania, gwarantując, że zainteresowane strony w całym łańcuchu dostaw żywności, a także organy administracyjne, nie są nadmiernie obciążone.
Ponadto obowiązujące przepisy opierają się na istniejących już strukturach (np. w zakresie identyfikowalności i wymiany informacji), dzięki czemu nie ma potrzeby tworzenia żadnych równoległych struktur ani podobnych rozwiązań w związku z ustawą o etykietowaniu środków spożywczych określającym hodowlę zwierząt, z której uzyskano daną żywność. Przyczynia się to również do wdrożenia, które jest praktyczne, skuteczne i minimalizuje obciążenia administracyjne.
10. Odniesienie do tekstów podstawowych: 2022/0693/D
Teksty podstawowe zostały przekazane w ramach wcześniejszego powiadomienia:
2022/0693/D
11. Nie
12.
13. Nie
14. Nie
15. Nie
16.
Aspekty TBT:
Projekt jest przepisem technicznym lub procedurą oceny zgodności.
Projekt wpłynie znacząco na handel międzynarodowy
Aspekty SPS: Nie
**********
Komisja Europejska
Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu
