Wiadomość 001
Informacja od Komisji - TRIS/(2026) 1330
dyrektywa (UE) 2015/1535
Powiadomienie: 2026/0242/GR
Powiadomienie o projekcie tekstu przez państwo członkowskie
Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt
Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna
MSG: 20261330.PL
1. MSG 001 IND 2026 0242 GR PL 15-05-2026 GR NOTIF
2. Greece
3A. ΕΛΟΤ, ΚΕΝΤΡΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 98/34/Ε.Ε, ΚΗΦΙΣΟΥ 50, 121 33 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑ, Τ/Φ: + 30210- 2120104, Τ/Ο: + 30210- 2120131
3B. Υπουργείο Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας Διακυβέρνησης, Λεωφ. Κηφισίας 37-39 Τ.Κ. 15123 Μαρούσι,1,Τηλ.: +30 2132510149 9098852, αρμ.: Υπουργός Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας κ. Ευάγγελος Τουρνάς , e-mail :minister@civilprotection.gr
4. 2026/0242/GR - S00E - Środowisko
5. Projekt rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej stanowisk archeologicznych
6. Ochrona przeciwpożarowa stanowisk archeologicznych
7.
8. Celem niniejszego rozporządzenia jest ustanowienie kompleksowych ram regulacyjnych dotyczących wdrażania i monitorowania środków ochrony przeciwpożarowej i sprzętu przeciwpożarowego dla otwartych stanowisk archeologicznych w celu zwiększenia poziomu bezpieczeństwa przeciwpożarowego, zmniejszenia podatności na zagrożenia i ograniczenia rozprzestrzeniania się potencjalnych pożarów.
Aby osiągnąć ten cel, w niniejszym rozporządzeniu określa się minimalne wymogi dotyczące wdrożenia środków ochrony przeciwpożarowej i sprzętu przeciwpożarowego w celu zapewnienia terminowego powiadamiania ludności w przypadku pożaru, dostępności dróg ewakuacyjnych i wyjść awaryjnych, instalacji niezbędnego oznakowania, przygotowania planów zorganizowanej ewakuacji, szkolenia personelu, zarządzania roślinnością i tworzenia pasów przeciwpożarowych, konstrukcyjnej ochrony przeciwpożarowej przegród zewnętrznych obiektów budowlanych, wdrożenia aktywnych środków ochrony przeciwpożarowej oraz kontroli i konserwacji sprzętu i systemów ochrony przeciwpożarowej.
Ponadto wdrożenie rozporządzenia ułatwia koordynację i wzmacnia współpracę między właściwymi organami i służbami państwowymi, zapewniając tym samym jednolitą, skoordynowaną i skuteczną reakcję na wszelkie zagrożenia, a także wymaganą gotowość i natychmiastową reakcję operacyjną w przypadku incydentu.
Niniejsze rozporządzenie, jako szczególne rozporządzenie ochrony przeciwpożarowej dla otwartych stanowisk archeologicznych, określa szczegółowe przepisy, które uzupełniają ogólne przepisy i regulacje dotyczące ochrony przeciwpożarowej otwartych terenów, takie jak rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej nieruchomości na gruntach leśnych lub w ich pobliżu (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 3475), rozporządzenie w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków (dekret prezydencki 41/2018, Dziennik Urzędowy, seria I, nr 80 oraz dekret prezydencki 71/1988, Dziennik Urzędowy, seria I, nr 32), rozporządzenie przeciwpożarowe nr 3/2015 (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 529) oraz wspólna decyzja ministerialna nr 1157/2026 (Dziennik Urzędowy, seria II, nr 2323), i ma pierwszeństwo przed tymi przepisami.
Jednakże jako rozporządzenie szczególne odnoszące się do wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego, ma ono zastosowanie w połączeniu z wymogami innych przepisów szczególnych regulujących bezpieczeństwo i funkcjonalność konstrukcji lub ich instalacji.
Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje przypadków podpalenia, sabotażu, wandalizmu, pożarów spowodowanych aktami terrorystycznymi ani innych podobnych czynów.
9. 1. Dyrektywa (UE) 2015/1535 i dekret prezydencki nr 81/2018
Dekret prezydencki nr 81/2018 transponuje do prawa greckiego dyrektywę (UE) 2015/1535 ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego. Celem tego mechanizmu jest zapewnienie przejrzystości na etapie prewencyjnym oraz zapobieganie tworzeniu nieuzasadnionych barier dla rynku wewnętrznego przez krajowe przepisy techniczne.
Zgodnie z art. 6 dekretu prezydenckiego 81/2018 organy i służby państwowe, które opracowują przepisy techniczne, są zobowiązane do ich notyfikacji Komisji Europejskiej za pośrednictwem centrum informacyjnego ELOT, które pełni funkcję krajowego punktu kontaktowego.
2. „Okres zawieszenia”
Zgodnie z ogólną zasadą określoną w art. 7 ust. 1 dekretu prezydenckiego nr 81/2018, po notyfikacji projektu przepisu technicznego jego autor jest zobowiązany do odroczenia jego przyjęcia o trzy miesiące od dnia otrzymania notyfikacji przez Komisję Europejską. Okres ten nazywany jest okresem zawieszenia, czyli okresem, w którym projekt nie może zostać przyjęty, aby umożliwić Komisji i pozostałym państwom członkowskim zgłoszenie uwag lub wydanie szczegółowej opinii.
3. „Tryb pilny”
W drodze wyjątku art. 7 ust. 7 dekretu prezydenckiego nr 81/2018 stanowi, że obowiązki określone w ust. 1–5 tego samego artykułu nie mają zastosowania, gdy organy i służby państwowe, ze względu na pilną potrzebę wynikającą z poważnej i nieprzewidywalnej sytuacji, związanej między innymi z bezpieczeństwem, muszą w bardzo krótkim czasie opracować przepisy techniczne w celu ich natychmiastowego przyjęcia i wprowadzenia w życie, bez możliwości przeprowadzenia jakichkolwiek konsultacji.
Procedura ta odpowiada trybowi pilnemu przewidzianemu w prawie UE i – w przypadku jej zaakceptowania przez Komisję Europejską – skutkuje niestosowaniem trzymiesięcznego okresu zawieszenia. Podstawy zastosowania trybu pilnego muszą zostać wyraźnie wskazane w notyfikacji i muszą mieć charakter wykluczający możliwość uznania, że procedura została wykorzystana w sposób nadużywający.
9a. Ryzykiem, któremu ma przeciwdziałać niniejsze rozporządzenie, jest powstanie lub rozprzestrzenianie się pożaru na stanowiskach archeologicznych. Ryzyko to jest szczególnie wysokie ze względu na położenie większości stanowisk archeologicznych na gruntach leśnych lub w ich pobliżu bądź na obszarach o podobnym ukształtowaniu terenu, a także ze względu na skutki zmiany klimatu, które zwiększają częstotliwość, intensywność i szybkość rozprzestrzeniania się pożarów lasów.
Rozporządzenie przyczynia się w sposób systematyczny i spójny do osiągnięcia tego celu przez ustanowienie jednolitych, spójnych i specjalistycznych ram zapobiegania zagrożeniom pożarowym, gotowości na nie i zarządzania nimi. W szczególności środki w zakresie zarządzania roślinnością i tworzenia pasów przeciwpożarowych zmniejszają prawdopodobieństwo powstania pożaru i jego szybkiego rozprzestrzeniania się, natomiast zapewnienie odpowiednich i właściwych dróg ewakuacyjnych oraz wyjść awaryjnych, wystarczającego oświetlenia awaryjnego, dobrze widocznych i odpowiednich znaków bezpieczeństwa oraz planów ewakuacyjnych, a także niezawodnych systemów sygnalizacji i powiadamiania o pożarze, zwiększa bezpieczeństwo zwiedzających i umożliwia skuteczniejszą reakcję w sytuacji zagrożenia. Jednocześnie przygotowanie zorganizowanych planów ewakuacji, a także prowadzenie regularnych ćwiczeń i szkoleń personelu poprawiają gotowość operacyjną i skracają czas reakcji na incydenty pożarowe.
Konieczność wprowadzenia tego konkretnego środka wynika zarówno z udokumentowanych przypadków pożarów na stanowiskach archeologicznych, jak i z doświadczeń zdobytych w ciągu ostatnich pięciu lat w ramach porozumienia o współpracy między Ministerstwem ds. Kryzysu Klimatycznego i Ochrony Ludności a Ministerstwem Kultury. W szczególności wdrożenie ww. porozumienia w ponad 60 stanowiskach archeologicznych wykazało, że istnienie protokołów zapobiegawczych i specjalistycznych planów ewakuacyjnych, a także stosowanie systematycznych środków (regularne kontrole, zarządzanie zapasami paliwa, szkolenia personelu oraz współpraca między strażą pożarną a Ministerstwem Kultury), znacznie zwiększają skuteczność działań i ograniczają ryzyko.
Ponadto konieczność planowania i wdrażania środków oraz sprzętu służących prewencyjnej ochronie przeciwpożarowej obiektów dziedzictwa kulturowego znajduje potwierdzenie w literaturze międzynarodowej oraz wytycznych międzynarodowych organizacji kulturalnych, takich jak UNESCO (https://www.unesco.org/en/articles/fire-risk-management-guide-protecting-cultural-and-natural-heritage-fire).
W związku z tym rozporządzenie to w spójny i systematyczny sposób służy realizacji zamierzonego celu leżącego w interesie publicznym przez kompleksowe podejście do zarządzania ryzykiem pożarowym, obejmujące wszystkie etapy zapobiegania, gotowości operacyjnej, reagowania oraz łagodzenia skutków, w celu ochrony życia ludzkiego, dziedzictwa kulturowego i środowiska naturalnego. Ponadto stanowi ono specjalistyczne administracyjne narzędzie regulacyjne, specjalnie dostosowane do konkretnego zagrożenia (pożaru) dla stanowisk archeologicznych, przynoszące natychmiastowe i wymierne rezultaty pod względem wkładu w ochronę interesu publicznego.
9b. Pomimo istnienia ogólnych przepisów ustawowych i wykonawczych dotyczących zapobiegania pożarom, nie ma jak dotąd szczególnego, ujednoliconego rozporządzenia w sprawie ochrony przeciwpożarowej, dostosowanego wyłącznie do specyficznych cech stanowisk archeologicznych (cechy operacyjne i funkcjonalne, zwłaszcza w zakresie dostępności, ukształtowania terenu, bliskości terenów leśnych lub zarośniętych, możliwości przeprowadzenia interwencji technicznych, obecności lub braku infrastruktury, dróg ewakuacyjnych oraz zarządzania dużym napływem zwiedzających) oraz uwzględniającego związane z nimi ograniczenia i wartość kulturową. Rozporządzenie wypełnia rzeczywistą i istotną lukę prawną, określa niezbędne środki, procedury, obowiązki oraz kompetencje wszystkich zainteresowanych stron, zapewniając – przy jak najmniejszej ingerencji – ochronę stanowisk archeologicznych przed zagrożeniem pożarowym oraz ich zachowanie dla dobra obecnych i przyszłych pokoleń.
W szczególności wprowadza ono ograniczenia jedynie w zakresie niezbędnym do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony przeciwpożarowej na otwartych stanowiskach archeologicznych i nie powinno spowodować istotnych ograniczeń w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego ani w transgranicznym obrocie towarami i usługami. Proponowane wymogi dotyczą głównie organizacyjnych i zapobiegawczych środków ochrony przeciwpożarowej, które mają zastosowanie niezależnie od pochodzenia produktów, urządzeń lub dostawców usług i nie wprowadzają dyskryminacji ani nieuzasadnionych barier rynkowych.
Przy ocenie konieczności wprowadzenia rozporządzenia rozważano mniej restrykcyjne rozwiązania, takie jak przyjęcie niewiążących wytycznych, wdrożenie dobrowolnych norm bezpieczeństwa przeciwpożarowego lub rozpatrywanie poszczególnych spraw indywidualnie w drodze zaleceń administracyjnych. Te alternatywne rozwiązania uznano za niewystarczające, ponieważ nie zapewniają jednolitego i wiążącego poziomu ochrony, ani nie gwarantują spójnego stosowania środków zapobiegawczych i operacyjnych w zakresie gotowości na wszystkich otwartych stanowiskach archeologicznych. Ponadto brak obowiązkowych przepisów może prowadzić do znacznych rozbieżności w poziomach bezpieczeństwa i gotowości między stanowiskami o porównywalnym ryzyku.
9c. Ochrona dziedzictwa kulturowego kraju, jako prawo zapisane w konstytucji, ma pierwszeństwo przed wszelkimi konkretnymi ograniczeniami lub interwencjami wynikającymi ze stosowania rozporządzenia i dotyczącymi korzystania ze stanowisk archeologicznych, dostępu do nich oraz organizacji działań i przedsięwzięć na ich terenie. Środki przewidziane w rozporządzeniu mają zasadniczo charakter zapobiegawczy (takie jak pasy przeciwpożarowe, zarządzanie roślinnością, drogi ewakuacyjne, oznakowanie, oświetlenie, systemy nagłośnienia, stałe lub półstałe sieci przeciwpożarowe itp.) i nie pociągają za sobą nieproporcjonalnych lub nadmiernych obciążeń (technicznych, finansowych, administracyjnych) w stosunku do korzyści, które można osiągnąć.
W szczególności wprowadza się środki i działania – w większości o niskiej intensywności – które są niezbędne i odpowiednie do osiągnięcia celu oraz w pełni zgodne z zasadą proporcjonalności określoną w art. 25 konstytucji, przy jednoczesnym pełnym poszanowaniu konstytucyjnego i ustawowego obowiązku ochrony dziedzictwa kulturowego, zgodnie z art. 24 ust. 1 i 6 konstytucji w związku z ustawą 4858/2021 „Ratyfikacja kodeksu prawodawstwa w zakresie ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego w ujęciu ogólnym”.
Wybrany środek stanowi najmniej restrykcyjną formę interwencji służącą osiągnięciu zamierzonego celu, ponieważ ogranicza się do ustanowienia minimalnych obowiązkowych wymogów dotyczących środków ochrony przeciwpożarowej i gotowości na wypadek pożaru, co jest bezpośrednio związane z zamierzonym celem, jakim jest ochrona życia ludzkiego, dziedzictwa kulturowego i środowiska naturalnego, przy jednoczesnym poszanowaniu zasady proporcjonalności.
Niezrealizowanie zamierzonego celu leżącego w interesie publicznym – a mianowicie skutecznej ochrony stanowisk archeologicznych i zabytków przed zagrożeniem pożarowym – byłoby nieporównywalnie bardziej szkodliwe niż ewentualne obciążenia, jakie mogłyby wynikać z ograniczeń przewidzianych w rozporządzeniu. Pożar rozprzestrzeniający się na terenie stanowiska archeologicznego może spowodować trwałą i nieodwracalną utratę zabytków o wyjątkowej wartości historycznej, naukowej i symbolicznej, których po zniszczeniu nie da się odtworzyć ani zastąpić.
10. Odniesienia do tekstów podstawowych: Brak tekstu podstawowego
11. Tak
12. Zob. załączony plik w dokumentach uzupełniających.
13. Nie
14. Nie
15. Nie
16.
Aspekty TBT: Nie
Aspekty SPS: Nie
**********
Komisja Europejska
Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu
