Wiadomość 001
Informacja od Komisji - TRIS/(2026) 2050
dyrektywa (UE) 2015/1535
Powiadomienie: 2026/0405/AT
Powiadomienie o projekcie tekstu przez państwo członkowskie
Notification – Notification – Notifzierung – Нотификация – Oznámení – Notifikation – Γνωστοποίηση – Notificación – Teavitamine – Ilmoitus – Obavijest – Bejelentés – Notifica – Pranešimas – Paziņojums – Notifika – Kennisgeving – Zawiadomienie – Notificação – Notificare – Oznámenie – Obvestilo – Anmälan – Fógra a thabhairt
Does not open the delays - N'ouvre pas de délai - Kein Fristbeginn - Не се предвижда период на прекъсване - Nezahajuje prodlení - Fristerne indledes ikke - Καμμία έναρξη προθεσμίας - No abre el plazo - Viivituste perioodi ei avata - Määräaika ei ala tästä - Ne otvara razdoblje kašnjenja - Nem nyitja meg a késéseket - Non fa decorrere la mora - Atidėjimai nepradedami - Atlikšanas laikposms nesākas - Ma jiftaħx il-perijodi ta’ dewmien - Geen termijnbegin - Nie otwiera opóźnień - Não inicia o prazo - Nu deschide perioadele de stagnare - Nezačína oneskorenia - Ne uvaja zamud - Inleder ingen frist - Ní osclaíonn sé na moilleanna
MSG: 20262050.PL
1. MSG 001 IND 2026 0405 AT PL 28-07-2026 AT NOTIF
2. Austria
3A. Bundesministerium für Wirtschaft, Energie und Tourismus
Abteilung II/8
A-1010 Wien, Stubenring 1
Telefon +43-1/71100-808805
E-Mail: not9834@bmwet.gv.at
3B. Bundesministerium für Wohnen, Kunst, Kultur, Medien und Sport
Abteilung I/10 - Medienangelegenheiten
4. 2026/0405/AT - SERV30 - Media
5. Ustawa federalna zmieniająca ustawę o audiowizualnych usługach medialnych oraz ustawę o KommAustria
6. Usługi platformy udostępniania wideo
7.
8. Niniejszy projekt wprowadza następujące przepisy:
- Wprowadzenie minimalnego wieku 14 lat dla korzystania z platform udostępniających materiały wideo wyposażonych w określone funkcje, które negatywnie wpływają na rozwój osób młodych oraz sprzyjają ich narażeniu na treści szkodliwe i rozwojowi szkodliwych zachowań
- Nałożenie obowiązku wdrożenia skutecznego systemu weryfikacji wieku dla tych platform udostępniających materiały wideo, a także dla platform udostępniających materiały wideo, które ze względu na treści pornograficzne lub zawierające przemoc muszą być niedostępne dla wszystkich nieletnich
- Określenie wymogów dotyczących stosowania i egzekwowania niniejszych przepisów w ramach indywidualnych, konkretnych środków wobec dostawców platform mających siedzibę za granicą, z zastosowaniem procedury przewidzianej w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2000/31 o handlu elektronicznym
- Powierzenie organowi regulacyjnemu ds. mediów KommAustria zadania wdrożenia tych przepisów oraz egzekwowania wszelkich sankcji
9. Od czasu przyjęcia w 2020 r. środków prawnych transponujących dyrektywę o audiowizualnych usługach medialnych 2018/1808, które nie odnosiły się jeszcze do konkretnych szczegółów dotyczących weryfikacji wieku przewidzianej w art. 28b ust. 3 lit. f) dyrektywy, wyraźnie wzrosło potencjalne ryzyko, jakie platformy udostępniające materiały wideo stanowią dla dzieci i młodzieży. Nieprzejrzyste systemy rekomendacji oraz uzależniające funkcje niektórych platform udostępniających materiały wideo sprawiają, że osoby młode coraz częściej stykają się z treściami szkodliwymi, wpadają w tak zwane „królicze nory” i rozwijają szkodliwe zachowania, zwłaszcza nadmierne i nieodpowiednie dla ich wieku korzystanie z platform udostępniających materiały wideo. Z tego względu aktualny projekt przewiduje przede wszystkim wprowadzenie minimalnego wieku 14 lat dla korzystania z platform udostępniających materiały wideo wyposażonych w określone funkcje, które na podstawie dowodów naukowych uznano za szkodliwe.
Należy również zauważyć, że operatorzy platform udostępniających materiały wideo, zawierających najbardziej szkodliwe treści, takie jak pornografia lub nieuzasadniona przemoc, mimo obowiązku nie wdrażają żadnych metod weryfikacji wieku lub wdrażają jedynie metody niewystarczające, aby uniemożliwić małoletnim dostęp do treści zamieszczonych na tych platformach, które mogą szkodzić ich rozwojowi. Celem niniejszego projektu jest wyeliminowanie tego istotnego niedociągnięcia poprzez wprowadzenie przepisów zapewniających skuteczne wywiązywanie się przez te platformy z obowiązku przeprowadzania weryfikacji wieku.
9a. Ryzyko wynika z negatywnego wpływu, jaki niektóre platformy udostępniające materiały wideo mogą wywierać na rozwój dzieci poniżej 14. roku życia. Potwierdza to jednoznacznie sprawozdanie Parlamentu Europejskiego z dnia 4 listopada 2025 r., w którym wskazano, że 97% młodych osób korzysta z internetu codziennie, znaczna część z nich przejawia problematyczne wzorce korzystania z internetu, a algorytmiczne systemy rekomendacji, funkcje automatycznego odtwarzania, nieskończonego przewijania oraz mechanizmy nagradzania mogą sprzyjać rozwojowi zachowań uzależniających, wydłużaniu czasu korzystania z internetu oraz narażeniu na szkodliwe treści. W tym kontekście należy odwołać się do ustaleń projektu ADDICT, który przeprowadziła Austriacka Izba Pracy i którego wyniki przytoczono w uzasadnieniu projektu. W rezultacie takie mechanizmy sprzyjające uzależnieniu mogą prowadzić do kompulsywnych oraz przypominających uzależnienie wzorców korzystania, które negatywnie wpływają na zdrowie, produktywność i ogólną jakość życia użytkowników.
Środek ma bezpośrednie zastosowanie do następujących funkcji: Platformy, które korzystają z takich funkcji, a tym samym sprzyjają narażaniu nieletnich na treści szkodliwe oraz kształtowaniu u nich szkodliwych zachowań bądź je tolerują, muszą wdrożyć skuteczny system weryfikacji wieku oraz uniemożliwić dostęp osobom poniżej 14. roku życia. Chroni to właśnie tę grupę wiekową, która ze względu na etap rozwoju, ogólny brak doświadczenia i łatwowierność nie posiada jeszcze umiejętności niezbędnych do korzystania z mediów cyfrowych w sposób świadomy, pełen szacunku i bezpieczny, ani do odpowiedzialnego i samodzielnego korzystania z ogromnej ilości treści tworzonych przez użytkowników.
Cel ten jest realizowany w sposób spójny i systematyczny, ponieważ środek opiera się na obowiązujących przepisach dotyczących ochrony nieletnich zawartych w AMD-G, które bazują na prawie UE, a w szczególności na art. 28b dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych. Obejmuje on wyłącznie funkcje, co do których wykazano, że stwarzają szczególne ryzyko, i w trosce o precyzyjne oraz proporcjonalne uregulowanie w żaden sposób nie narusza usług dostosowanych wieku ani usług o ograniczonej funkcjonalności. Rozszerzenie zakresu regulacji na dostawców platform z innych państw członkowskich poprzez stosowanie konkretnych środków rozpatrywanych indywidualnie w przypadkach, gdy ich usługi są skierowane do użytkowników w Austrii, przyczynia się również do objęcia regulacją odpowiednich usług, zapobiegając powstawaniu luk w ochronie.
9b. Środek może stanowić ograniczenie rynku wewnętrznego, ponieważ w wyniku indywidualnej oceny przeprowadzonej przez organ regulacyjny niektóre platformy z siedzibą w innych państwach członkowskich, które kierują swoje usługi do użytkowników na rynku austriackim, muszą wdrożyć techniczne mechanizmy kontroli dostępu, jeżeli w wyniku indywidualnego rozstrzygnięcia organu regulacyjnego stwierdzi się, że zawierają treści lub funkcje szkodliwe dla rozwoju nieletnich. Wpływ pozostaje jednak ograniczony: Po przeprowadzeniu indywidualnej oceny przez organ regulacyjny regulacją obejmuje się wyłącznie platformy udostępniające materiały wideo o określonych funkcjach lub treściach i tylko w zakresie, w jakim kierują swoje usługi do użytkowników w Austrii. W przypadku dostawców z innych państw członkowskich UE stosuje się procedurę określoną w art. 3 ust. 4 dyrektywy 2000/31 o handlu elektronicznym.
Środek jest zgodny z zasadą kraju pochodzenia określoną w art. 3 ust. 1 dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych: Choć stosowanie proponowanych przepisów może prowadzić do pośredniego ograniczenia audiowizualnych usług medialnych z innych państw członkowskich poprzez kontrolę dostępu narzuconą platformom dystrybuującym audiowizualne usługi medialne lub ich audycje, art. 3 ust. 1 dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych wyklucza jedynie możliwość stosowania przez państwo członkowskie odbioru drugiej formy kontroli audiowizualnych usług medialnych opartej na ocenie ich treści. Przepis, który reguluje jedynie warunki w inny sposób nieograniczonego rozpowszechniania audiowizualnych usług medialnych, nie wchodzi w zakres zastosowania tego przepisu (wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C-622/17, Baltic Media Alliance, pkt 70 i nast.). Powyższe rozumowanie można zastosować do szczególnych obowiązków nakładanych na dostawców platform udostępniających materiały wideo: Dotyczą one warunków regulujących dostęp do infrastruktury stworzonej przez platformę na potrzeby rozpowszechniania audiowizualnych usług medialnych (w tym ich retransmisji), ale nie uniemożliwiają ich retransmisji jako takiej.
Obowiązujące przepisy nie są wystarczające. Artykuł 28 rozporządzenia (UE) 2022/2065 w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych (w skrócie: akt o usługach cyfrowych) zawiera jedynie ogólne obowiązki w zakresie zapewnienia ochrony i nie określa minimalnego wieku; odpowiednie wytyczne nie mają mocy wiążącej, jednak pozostawiają państwom członkowskim swobodę w ustalaniu minimalnego wieku na szczeblu krajowym. To samo dotyczy art. 34 i 35 aktu o usługach cyfrowych. Wyłączne powierzenie odpowiedzialności mechanizmom kontroli rodzicielskiej nie stanowi odpowiedniego rozwiązania alternatywnego. Zdaniem ekspertów z dziedziny edukacji rozwiązanie to jest w praktyce niewystarczające. Ponadto przepisy dotyczące weryfikacji wieku w odniesieniu do treści szkodliwych, ustanowione dotychczas w AMD-G oraz w innych państwach członkowskich na podstawie dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych (wersja 2018/1808), okazały się dotychczas w dużej mierze nieskuteczne w zapewnianiu ochrony przed treściami, które nie osiągają progu pornografii ani nieuzasadnionej przemocy. Nadal istnieje wiele serwisów, które akceptują jedynie oświadczenie użytkownika o wieku jako potwierdzenie jego wieku.
Rozpatrywane rozwiązania alternatywne obejmowały systemy kontroli rodzicielskiej, weryfikację wieku na poziomie systemu operacyjnego lub urządzenia, a także dobrowolne środki wdrażane przez dostawców. Rozważono również wprowadzenie ogólnych wymogów dotyczących projektowania sieci społecznościowych. Zostały one odrzucone, ponieważ albo nie są wystarczająco wiarygodne lub nie mogą być skutecznie egzekwowane w sposób powszechny, albo nie są obecnie wymagane na mocy prawa UE lub wymagałyby jasnej i jednoznacznej podstawy prawnej na szczeblu UE (która jak dotąd nie istnieje), albo prowadziłyby do przeniesienia odpowiedzialności na grupę osób, która sama nie stworzyła przedmiotowego ryzyka.
Wybrany środek jest najmniej restrykcyjny, ponieważ nie wprowadza powszechnego zakazu korzystania z mediów społecznościowych oraz dotyczy wyłącznie platform udostępniających materiały wideo wyposażonych w funkcje, co do których wykazano, że zwiększają ryzyko narażenia na treści szkodliwe oraz rozwoju szkodliwych zachowań. Nowe ograniczenia funkcjonalnego dostępu będą miały zastosowanie wyłącznie do dzieci, które nie ukończyły 14. roku życia, przy czym nie będą w żaden sposób wpływać na dostęp do treści odpowiednich dla dzieci ani do usług komunikacji interpersonalnej. Ponadto obowiązkowe będzie stosowanie metody weryfikacji wieku, która wymaga przetwarzania możliwie jak najmniejszej ilości danych.
9c. Ograniczenia spełniają wymóg proporcjonalności, ponieważ są współmierne do znaczenia realizowanego celu. Środek ma na celu ochronę dzieci poniżej 14. roku życia przed funkcjami platform udostępniających materiały wideo, które mogą negatywnie wpływać na ich rozwój, przed rozwiązaniami zachęcającymi do zachowań uzależniających oraz przed wynikającym z nich zwiększonym narażeniem na treści szkodliwe. Celem jest zatem ochrona grupy wiekowej, która – zgodnie z ustaleniami różnych badań – jest pod wieloma względami szczególnie narażona, oraz przeciwdziałanie zagrożeniu, które – zgodnie z przeanalizowanymi badaniami i raportami – nie ma charakteru wyłącznie hipotetycznego.
Wpływ środka na funkcjonowanie rynku wewnętrznego pozostaje ograniczony i mieści się w ramach przewidzianych przez prawo UE. Przepis nie obejmuje wszystkich usług internetowych ani wszystkich sieci społecznościowych, lecz – ze względu na to, że treści audiowizualne stanowią szczególnie wpływową formę mediów – koncentruje się na platformach udostępniających materiały wideo skierowane do użytkowników w Austrii i wykorzystujących określone funkcje szkodliwe dla osób młodych. Ponadto, w przypadku dostawców z innych państw członkowskich, jest stosowany wyłącznie zgodnie z procedurą określoną w art. 3 ust. 4 dyrektywy o handlu elektronicznym. Środek nie ma zatem charakteru ogólnego ani nie jest stosowany bez wyjątku, lecz wiąże się z konkretną sytuacją zagrożenia i wykazuje wystarczający związek z porządkiem krajowym.
Ograniczenie wolności wypowiedzi oraz wolności dostępu do informacji dzieci również spełnia wymóg proporcjonalności. Choć platformy udostępniające materiały wideo mogą stanowić przestrzeń demokratycznego uczestnictwa i pozyskiwania informacji, środek nie prowadzi do ogólnego wyłączenia dostępu do informacji w internecie. Dzieci, które nie ukończyły 14. roku życia, nadal mają dostęp do innych źródeł informacji, usług komunikacji interpersonalnej, materiałów dziennikarskich, platform dostosowanych do ich wieku oraz treści, do których można uzyskać dostęp za pomocą wyszukiwania. Ponadto ingerencja ma charakter ograniczony czasowo, ponieważ stosuje się ją wyłącznie do chwili osiągnięcia określonej granicy wieku.
Kluczowe znaczenie ma to, że środek nie jest powiązany z konkretnymi treściami ani poglądami, lecz z organizacją świadczenia usługi, za którą odpowiada dostawca. W związku z tym nie nakłada obowiązku prowadzenia ogólnego monitorowania treści ani stosowania filtrów treści przesyłanych przez użytkowników. Takiej ingerencji można uniknąć lub ją ograniczyć, jeżeli dostawcy platform zapewnią sekcję odpowiednią dla wieku lub ogólnodostępną, która nie zawiera funkcji mogących negatywnie wpływać na rozwój.
Ochrona dzieci i młodzieży, leżąca w interesie publicznym, przeważa zatem nad wynikającymi z tego środka skutkami o charakterze ograniczającym. W przypadku braku tego środka szczególnie narażona grupa wiekowa nadal byłaby narażona na środowisko platform, których funkcje zostały zaprojektowane w taki sposób, aby sprzyjać intensywnemu korzystaniu, utrzymywaniu zaangażowania użytkowników oraz algorytmicznemu eksponowaniu ich na treści pochodzące od osób trzecich. Natomiast obowiązki ciążące na dostawcach platform sprowadzają się zasadniczo do wdrożenia skutecznego, efektywnego pod względem przetwarzania danych i neutralnego technologicznie systemu kontroli dostępu, przewidzianego już w art. 28b ust. 3 dyrektywy o audiowizualnych usługach medialnych na mocy prawa UE, a tym samym do ograniczenia ryzyka wynikającego z organizacji świadczonej przez nich usługi.
10. Odniesienie do tekstów podstawowych: Brak tekstu podstawowego
11. Nie
12.
13. Nie
14. Nie
15. Tak
16.
Aspekty TBT: Nie
Aspekty SPS: Nie
**********
Komisja Europejska
Punkt kontaktowy Dyrektywa (UE) 2015/1535
e-mail: grow-dir2015-1535-central@ec.europa.eu
